Rezydencja podatkowa: decyduje pobyt rodziny?
2002-09-20 08:00:00

Reklama:

Rezydencja podatkowa: decyduje pobyt rodziny? Definicja ta odnosi się zatem do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. 3. jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem. 2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Rezydencja podatkowa: decyduje pobyt rodziny? Sam fakt, że podatnik pracuje i mieszka w Stanach Zjednoczonych, nie przesądza o tym, że z tym państwem ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. Jeżeli w Polsce mieszka jego najbliższa rodzina, to analizując stopień powiązań osobistych i gospodarczych należy uznać, że ściślejsze powiązania łączą go z Polską. Stanowisko takie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 08.08.2008 r. nr IPPB2/415-774/08-2/AK. < style="float:right;margin-left:10px"> Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy? W zapytaniu podatnik wskazał, że jest obywatelem Polski. Kilka lat temu wyjechał do USA w celu wykonywania pracy. Od tego czasu wykonuje pracę jedynie na rzecz pracodawców amerykańskich. Tam też odprowadza podatki. Podatnik wskazał, że nie posiada rachunków bankowych w Polsce, nie ma tutaj także miejsca zamieszkania. W USA jest objęty programem medycznym, posiada konto w banku, wynajmuje mieszkanie, tam ma zarejestrowany telefon i samochód. Podatnik ma jednak żonę i dzieci w Polsce lecz od wyjazdu do USA ani razu tutaj nie przyjeżdżał. Nie posiada także numeru NIP, gdyż do chwili jego wyjazdu nie był on wymagany. Zadał on w związku z tym pytanie, czy dochody uzyskane w Stanach Zjednoczonych podlegają opodatkowaniu w Polsce? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko: „(…) Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do art. 3 ust. 2a tej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub Jak z powyższego przepisu wynika, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) przez konkretnego podatnika, musi on posiadać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku Wnioskodawcy pierwszy z wymienionych warunków jest spełniony, gdyż w Polsce mieszka najbliższa rodzina Wnioskodawcy (żona i dzieci) wobec czego można uznać, że Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych. Zatem Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jednakże zgodnie z art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. Rezydencja podatkowa: decyduje pobyt rodziny? < style="float:right;margin-left:10px"> Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. b) umowy, między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 08 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178) – zwanej dalej umową, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z art. 4 ww. umowy, jeżeli w znaczeniu artykułu 3, ustępu 1, punktów 7 i 8 niniejszej umowy osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to: 1. będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych), 2. jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa, Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca jest obywatelem Polski, od kilku lat mieszkającym i pracującym w Stanach Zjednoczonych gdzie płaci wszystkie podatki, ma rachunki bankowe, wynajmuje mieszkanie, ma zarejestrowany na siebie samochód, telefon i jest objęty amerykańskim programem medycznym. W Polsce Wnioskodawca ma żonę i dzieci, nie posiada żadnych rachunków bankowych, nie ma też miejsca zamieszkania. Od momentu zamieszkania w Stanach Zjednoczonych Wnioskodawca nie przyjeżdżał do Polski, nie osiągał żadnych dochodów na terytorium Polski, gdyż cały jego ośrodek gospodarczy znajduje się w Stanach Z jednoczonych. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca spełnia przesłanki pozwalające uznać go za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce jak i w Stanach Zjednoczonych. Powyższe oznacza, iż państwo rezydencji Wnioskodawcy należy ustalić zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ww. umowy polsko – amerykańskiej. Zgodnie z literą a) ww. artykułu, analizując stopień powiązań osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy należy uznać, iż ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze łączą go z Polską. W Polsce bowiem mieszka najbliższa rodzina Wnioskodawcy (żona i dzieci). Sam fakt, że Wnioskodawca w Stanach Zjednoczonych mieszka i pracuje, nie przesądza o tym, iż z tym państwem ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. W związku z powyższym Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, t. j. od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.(…)” Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów